ΟΣΙΟΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ “ΑΣΠΙΛΕ ΠΑΡΘΕΝΕ ΘΕΟΤΟΚΕ, ΠΕΣ Σ’ ΕΜΑΣ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΟΥ…”
Ασπιλε Παρθένε Θεοτόκε, πες σ’ ἐμᾶς, τα παιδιά σου, πῶς ἀγαποῦσες τὸν Υἱό σου καὶ Θεό, ὅταν ζοῦσες στὴ γῆ; Πῶς χαιρόταν τὸ πνεῦμα σου γιὰ τὸ Θεὸ καὶ Σωτῆρα σου; Πῶς ἀντίκρυζες τὴν ὀμορφιά τοῦ προσώπου Του; Πῶς σκεφτόσουν πώς Αὐτὸς εἶναι Ἐκεῖνος, ποὺ τὸν διακονοῦν μέ φόβο καὶ ἀγάπη όλες οἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν;
Πές μας, τί ἔνοιωθε ἡ ψυχή σου, ὅταν κρατοῦσες στὰ χέρια σου τὸ Θαυμαστό Νήπιο; Πῶς τὸ ἀνέτρεφες; Πῶς πονοῦσε ἡ ψυχή σου, ὅταν μαζὶ μὲ τὸν Ἰωσὴφ Τόν ἀναζητοῦσες τρεῖς μέρες στὴν Ἱερουσαλήμ; Ποιον ἀγωνία ἔζησες, ὅταν ὁ Κύριος παραδόθηκε στη σταύρωση και πέθανε στο Σταυρό;
Πές μας, ποιὰ χαρὰ αἰσθάνθηκες γιὰ τὴν ᾿Ανάσταση ἢ πῶς σπαρταροῦσε ἡ ψυχή σου ἀπὸ τὸν πόθο τοῦ Κυρίου μετὰ τὴν Ανάληψη;
Οι ψυχές μας λαχταροῦν νὰ γνωρίσουν τη ζωή σου μὲ τὸν Κύριο στὴ γῆ· ἀλλὰ σὺ δὲν εὐδόκησες νὰ τὰ παραδώσης ὅλο αὐτὰ στὴ Γραφή, ἀλλὰ σκέπασες το μυστήριό σου μὲ σιγή.
ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ: “Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ” ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΩΦΡΟΝΙΟΥ