“Δέσποτα Κύριε Ιησού Χριστέ…”
Δέσποτα Χριστέ καί Θεέ, Εσύ πού μέ τά πάθη Σου θεράπευσες τά πάθη μου
καί μέ τά τραύματά Σου γιάτρεψες τά τράυματά μου,
χάρισε δάκρυα κατάνυξης σέ μένα πού έφταιξα σε πολλά.
Ανάμιξε τό σώμα μου μέ τήν οσμή τού ζωοποιού Σου σώματος
καί γλύκανε τήν ψυχή μου μέ τό τίμιο αίμα Σου,
από τήν πικρία πού μέ πότισε ό εχθρός (διάβολος).
Ύψωσε πρός Εσένα τό νού μου, ό οποίος ελκύεται πρός τά κάτω
καί ανέβασέ με απ’τό χάσμα τής καταστροφής.
Διότι δέν έχω μετάνοια, δέν έχω κατάνυξη, δέν έχω δάκρυα παρηγοριάς,
αυτά πού είναι τά τέκνα πού θά μέ φέρουν πίσω πρός τήν κληρονομιά μου.
Ό νούς μου είναι σκοτισμένος απ’τά βιοτικά πάθη
καί δέν έχω τή δύναμη νά υψώσω τά μάτια μου πρός Εσένα μέ πόνο.
Δέν μπορώ νά θερμανθώ στά δάκρυα τής αγάπης μου πρός Εσένα.
Αλλά, Δέσποτα Κύριε Ιησού Χριστέ, Εσύ ό θησαυρός τών αγαθών,
δώρισέ μου ολοκληρωτική μετάνοια καί καρδιά πού μέ πόνο νά Σέ αναζητά.
Χάρισέ μου τή Xάρη Σου
καί ξανατύπωσε μέσα μου τίς παραστάσεις τής Εικόνας Σου.
Σέ εγκατέλειψα, Εσύ όμως μή μέ εγκαταλείψεις.
Βγές έξω καί αναζήτησέ με, φέρε με πίσω στή κληρονομιά Σου,
συναρίθμησέ με μέ τά πρόβατα τού εκλεκτού Σου κοπαδιού
καί θρέψε με μαζί μέ αυτά μέ τή χλόη τών θείων Σου μυστηρίων.
Μέ τίς θερμές ικεσίες Τής Πάναγνης Μητέρας Σου καί όλων τών Αγίων Σου.
Αμήν.
Από τον ικετήριο κανόνα στον Ιησού Χριστό.
Από τη σελίδα: “Γιωργος Γεωργουδάκης”