-Γιατί παιδί μου, σκοτείνιασε το πρόσωπό σου, μόλις ἄκουσες γιὰ τὸν θάνατό μου; Ἡ ἀναχώρηση ἀπ᾿ αὐτή τή ζωή εἶναι μεγάλη εὐλογία. Τι σχέση ἔχουμε ἐμεῖς μέ τόν μάταιο κόσμο; Δέν πλαστήκαμε γιά νά ζοῦμε ἐδῶ παντοτινά, ἀλλά μόνο γιά ν᾿ ἀγωνιστοῦμε καί νά γυρίσουμε πάλι στην πατρίδα μας. Ἐδῷ δέν ἔχουμε τίποτα δικό μας.
Αὐτός ὁ κόσμος εἶναι πικρός, γιατί εἶναι γεμάτος πονηρούς δαίμονες, πού ἀνακατεύονται μέ τούς ἀνθρώπους, παρασύρουν πολλούς καί τούς ρίχνουν στην κόλαση. Ἀπεναντίας, ὁ ἄλλος κόσμος, ὅπου θέλω να πάω, ἔχει τά Χερουβείμ καί τά Σεραφείμ. Ἐκεῖ εἶναι φῶς, ἐνῶ ἐδῶ σκοτάδι. Ἐκεῖ εἶναι ἡ δόξα τῆς Ἁγίας Τριάδος, πού λάμπει ἀσύγκριτα καί αἰώνια, ἐνῶ ἐδῶ ἡ ψεύτικη, ἡ μάταιη καί ἡ ἁπατηλή δόξα, πού συνοδεύει τήν ἀνομία.
Ὅσιος Ἀνδρέας ὁ διὰ Χριστόν σαλός