Κοίτα ψηλά και προχώρα!
Ένας άπειρος ναύτης σε ώρα μεγάλης τρικυμίας και θαλασσοταραχής ανέβηκε στο κατάρτι για να δέσει τα σχοινιά. Όσο κοίταζε ψηλά ήταν απτόητος. Περιφρονούσε τα κύματα, τους ανέμους και την άγρια θάλασσα.
Όταν όμως για μια στιγμή γύρισε το βλέμμα του προς τα κάτω και είδε την αγριεμένη θάλασσα, δειλίασε, άρχισε να τρέμει και κινδύνευε να καταποντιστεί!
Τότε του φώναξε δυνατά ο καπετάνιος: «Κοίτα ψηλά και προχώρα»!
Έτσι είναι ! Όταν κοιτάζουμε προς τον ουρανό, και προχωρούμε ακάθεκτοι προς αυτόν, υπερβαίνουμε κάθε θαλασσοταραχή, κάθε θλίψη και δοκιμασία.
Όταν όμως πορευόμαστε κοιτάζοντας προς τα κάτω, δειλιάζουμε, χάνουμε τις δυνάμεις μας, νοιώθουμε ίλιγγο, καταρρέουμε.
Θεέ μου!
Το ίδιο συνέβη, ξέρετε, και με τον απόστολο Πέτρο σε μια άλλη θαλασσοταραχή…
Από τη σελίδα: “Ιερο πηδαλιο”