«Μη μου παρίδης την δέησιν, το συμφέρον ποίησον …»

«Μη μου παρίδης την δέησιν, το συμφέρον ποίησον …»

Ο μικρός Ευάγγελος (μετέπειτα Άγιος Πορφύριος) αποφασίζει να πάρει το καράβι και να πάει να μονάσει στο Άγιον Όρος. Περιγράφει ο ίδιος:

-“Φθάσαμε κάποια ώρα στη Θεσσαλονίκη. Βγήκαμε απ’ το καράβι. Δεν ήξερα που να πάω. Πήγα στον Άγιο Δημήτριο, προσκύνησα. Γονάτισα κι έκλαιγα και τον παρακαλούσα τον Άγιο να με βοηθήσει να πάω να γίνω ερημίτης˙ αυτό ήτανε το όνειρό μου.

Μετά πήγα ψηλά, σ΄ ένα λόφο, κι έφθασα σ’ ένα εκκλησάκι, σ΄ ένα ξωκκλήσι. Ήταν κλειστό. Έξω όμως είχε ένα παγκάκι. Εκεί έμεινα όλη τη νύχτα. Έκλαιγα πολύ, ήθελα παλι να γυρίσω στο σπίτι, στους γονείς μου. Ήταν πειρασμός για μένα αυτό. Τρεις φορές γύρισα πίσω. Εκεί που έκλαιγα, έλεγα και λίγα λόγια της παρακλήσεως της Παναγίας μας, που με είχε μάθει ο πατέρας μου. Συνέχεια επαναλάμβανα : «Μη μου παρίδης την δέησιν, το συμφέρον ποίησον …». Το έλεγα συνέχεια κι έκλαιγα…”

Από το βιβλίο “Βίος και λόγοι” Γέροντος Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου. Ιερά μονή Χρυσοπηγής