«Πόσο ἀγαπητοί εἶναι οἱ χῶροι τῆς λατρείας Σου, Κύριε τῶν δυνάμεων! Λιώνει ή ψυχή μου ἀπ’ τόν πόθο, γιά τοῦ Κυρίου τις αυλές…
Μακάριοι ὅσοι μένουν στο ναό Σου, ἀδιάκοπα Σέ ὑμνοῦν.
Μακάριοι οἱ ἄνθρωποι πού ἡ δύναμή τους βρίσκεται σ’ Εσένα, πού ἐπιθυμοῦν νὰ ᾿ρθοῦν προσκυνητές στον ἅγιο ναό Σου…
Μια μέρα στο ναό Σου, Κύριε, εἶναι καλύτερη από χιλιάδες άλλες.
Καλύτερα να στέκω στοῦ ναοῦ Σου το κατώφλι, παρά να ζῶ στῶν ἀσεβῶν τά δώματα…»
(Ψαλμ. 83, 2, 11)
Από το περιοδικό: “Τα κρίνα”