ΟΙ ΚΕΚΡΥΜΜΕΝΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΚΑΙ ΚΗΔΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΜΑΣ ΙΩΣΗΦ ΚΑΙ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ
~Του Μητροπολίτου Χονγκ Κονγκ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ (ΤΣΙΛΛΗ)
Την Τρίτη Κυριακή του Πάσχα μαζί με τις Μυροφόρες γυναίκες τιμούμε τους δύο κρυφούς μαθητές: τον Νικόδημο και τον Ιωσήφ από την Αριμαθαία.
Οι Ευαγγελιστές αναφέρουν ότι ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία και ο Νικόδημος οι οποίοι μερίμνησαν για την ταφή του Χριστού ήταν βουλευτές, δηλαδή μέλη του Μεγάλου Συνεδρίου των Ιουδαίων.
Δεν έχουμε αξιόπιστες πληροφορίες για την ζωή και την δράση του Ιωσήφ και του Νικοδήμου.
Ο Ιωσήφ καταγόταν από την Αριμαθαία, Ιουδαϊκή πόλη της περιοχής Εφραίμ (βορειοδυτικά της πόλεως των Ιεροσολύμων). Ήταν πλούσιος, μέλος του Μεγάλου Συνεδρίου και «ευσχήμων», δηλαδή άνθρωπος ευλαβής και συνετός.
Αυτός και ο Νικόδημος αρνήθηκαν να υπογράψουν την καταδικαστική απόφαση εναντίον του Ιησού. Πιθανόν, όταν ο Χριστός με τους μαθητές Του είχε αποσυρθεί για μικρό χρονικό διάστημα πριν το πάθος Του στην περιοχή Εφραίμ φιλοξενήθηκε στην κατοικία του Ιωσήφ.
Ο Ιωσήφ ήταν αυτός που τόλμησε να πάρει την άδεια ταφής για το νεκρό σώμα του Ιησού από τον Πιλάτο και παραχώρησε τον δικό του οικογενειακό τάφο για την ταφή.
Για την δράση του μετά την Πεντηκοστή δεν έχουμε ιστορικές πληροφορίες αλλά αρκετούς θρύλους.
Φέρεται ως ιδρυτής της Εκκλησίας στην Λύδδα.
Επίσης, φέρεται να ταξίδευσε μαζί με τον Λάζαρο, την Μάρθα και την Μαρία στην Μασσαλία και αργότερα, σταλμένος από τον απόστολο Φίλιππο, στην Αγγλία όπου και εκοιμήθη.
Ο Νικόδημος ήταν πλούσιος, μέλος του Μεγάλου Συνεδρίου, και αναφέρεται στον Ευαγγελιστή Ιωάννη ως Διδάσκαλος του Ισραήλ και κρυφός μαθητής του Χριστού.
Εμφανίζεται τρεις φορές στη διήγηση του Ιωάννη: την πρώτη επισκέπτεται τη νύχτα τον Ιησού για να ακούσει την διδασκαλία Του, την δεύτερη επικαλείται το νόμο στο Μεγάλο Συνέδριο και αποτρέπει την σύλληψη του Ιησού κατά την γιορτή της Σκηνοπηγίας, και την τελευταία μετά την Σταύρωση, όπου και βοηθάει τον Ιωσήφ από την Αριμαθαία να ετοιμάσει το σώμα του Ιησού για την ταφή.
Από πολλούς ερευνητές ταυτίζεται με τον Νικόδημο Μπεν Γκουριόν, ο οποίος έζησε τον 1ο μ.Χ. αιώνα και αναφέρεται σε αρκετές εβραϊκές πηγές.
Ο Νικόδημος Μπεν Γκουριόν παρουσιάζεται ως πλούσιος, μέλος του Μεγάλου Συνεδρίου και άνθρωπος που έχαιρε σεβασμού. Γνωστός στον Ιουδαϊκό λαό για την αγιότητά του (αναφέρονται θαύματα που είχε επιτελέσει) και την γενναιοδωρία του.
Η Χριστιανική παράδοση θέλει τον Νικόδημο να πεθαίνει με μαρτυρικό θάνατο.
[ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ “του Μητρ. Χονγκ Κονγκ Nektarios Tsilis”]