Για να το καταλάβεις καλά, σκέψου, αγαπητέ, εκείνους που γίνονται εγγυητές προσώπων που δανείζονται χρήματα· έχουν μεγαλύτερη αγωνία και φόβο από τον δανειζόμενο. Διότι αν αυτός που δανείστηκε αποδειχθεί συνεπής, έκανε ελαφρύ το φορτίο που ανέλαβε ο εγγυητής. Αν όμως φανεί ασυνεπής και αχάριστος, τότε του ετοίμασε την πλήρη καταστροφή…
Αν λοιπόν όσοι αναδέχονται άλλους για χρήματα είναι εξολοκλήρου υπεύθυνοι -ως εγγυητές- για το σύνολο του ποσού, πιο πολύ υπεύθυνοι είναι εκείνοι που αναδέχονται άλλους (στην κολυμβήθρα) και εγγυώνται για θέματα πνευματικά και για την αρετή. Γι’ αυτό πρέπει να δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον για κείνους που αναδέχονται, με το να τους παρακινούν, να τους συμβουλεύουν, να διορθώνουν τα σφάλματά τους και να τους δείχνουν την πατρική τους αγάπη.
Ας μη νομίζουν ότι το να είναι ανάδοχοι είανι τυπικό και τυχαίο πράγμα…
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Από το βιβλίο «Βάπτιση και χρίσμα» του θεολόγου Ευάγγελου Λέκκου
