Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΝ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΕΙ
+Πατήρ Εφραίμ της Αριζόνας
Πόσος έλεγχος θα μας γίνει, σκέφτομαι, την ώρα του θανάτου. Την φοβερά εκείνη ώρα, που η ψυχή σκέφτεται χίλια δυο πράγματα, χίλιες δυο αλήθειες, διότι τόσον ξεκαθαρίζει το μυαλό, η ψυχή απαλλάσσεται, γλυτώνει από τις μέριμνες και λοιπά, διότι νιώθει ότι φεύγει σε λίγη ώρα. Πηγαίνει να συναντήσει τον Κριτή. Φωτίζεται ότι όλα τελειώνουν τώρα, ότι ξεκινάει να περάσει τα τελώνια. Νιώθει την πραγματικότητα εκείνη την ώρα. Όλα φεύγουν, οι δυσκολίες, οι πλάνες, οι απιστίες, τα πάθη υποχωρούνε και ψυχικά πιστεύει απόλυτα ότι δεν πεθαίνει σαν ψυχή, αλλά φεύγει όπως ακριβώς το λένε οι Πατέρες,
Γι αυτό και πολλές φορές κοσμικοί άνθρωποι κυρίως, έχουν μιλήσει στους ανθρώπους τους, να τους πουν ότι φεύγουν σε λίγη ώρα. Την τάδε ώρα. Θέλουν να τους δουν τους δικούς τους, να τους χαιρετίσουν, όπως θα φεύγαν για κάποιο ταξίδι. Άνθρωποι με λίγη πίστη και ευσέβεια, αλλά τότε τους μιλάει η ψυχή πολύ ιδιαίτερα.
Νιώθουν ότι ήταν ψεύτικη η ζωή, ότι ήταν ένα παιχνίδι που παίχθηκε. Και οι άνθρωποι τώρα εδώ και αυτοί κατά κάποιο τρόπο είναι πλανεμένοι, γιατί δεν ξέρουν τί θα τους συμβεί και αυτούς, όπως και εμένα τώρα. Αλλά δεν μπορεί ο άνθρωπος, που φεύγει, να τα πει αυτά τα πράγματα, ο Θεός δεν το επιτρέπει. Και σκέφτεται η ψυχή εκείνη την ώρα, όλα αυτά και λέει : « Τί γίνεται τώρα; Πού είναι ο χρόνος μου;» Το ζητάει να ξαναγυρίσει ο χρόνος, για να μπορέσει να προσευχηθεί. Τώρα τελείωσε το πανηγύρι. Ξεκινά για τον άλλον κόσμο και ότι έγινε, έγινε. Ο χρόνος δεν ξαναγυρνάει. Δεν παίρνεις ούτε ένα λεπτό από τα χρόνια που πέρασαν. Τότε αρχίζει ο έλεγχος της συνειδήσεως « πάει ο χρόνος, έφυγε». Η προσευχή, που μπορούσα να κάνω τώρα δεν γίνεται. Και έτσι ο καθένας μας θα ξεκινήσει για τον άλλον κόσμο με τον έλεγχο της συνειδήσεως.
Νιώθω ότι πρέπει και εγώ, και ο καθένας ξεχωριστά, να λέω την προσευχή και δεν έχω την δύναμη, δεν βιάζομαι, λέω αργά λόγια, σκέφτομαι άλλα ντάλα και δεν βιάζομαι προς τα εκεί. Ε, όλα αυτά την ώρα του θανάτου θα έρθουν. Θα τα πει η συνείδηση: « Δεν έκανες εκείνο, δεν έκανες το άλλο. Εκεί λύπησες, εκεί κατέκρινες, εκεί είπες ψέμματα, εδώ αμέλησες το καθήκον σου. Όλα αυτά! Θα μας τα πει πολύ καθαρά η συνείδησις και οι δαίμονες εκεί που τα έχουν γραμμένα με κάθε ακρίβεια. Θα τρομάξουμε όταν θα δούμε τί θα μας παρουσιάσουν.
Εμείς θα έχουμε ξεχάσει από ανθρώπινη αδυναμία, από λύπη, από πολλά πράγματα θα τα έχουμε ξεχάσει. Κι όμως αυτοί τα έχουν όλα γραμμένα εκεί και όταν θα μας βγαίνει η ψυχή μας θα τα συναντούμε μπροστά. Και τότε θα μπει το μυαλό στην θέση του, αλλά θα είναι αργά. Τώρα, που ακούμε τον Λόγο του Θεού, που ακούμε όσα θα μας συμβούν, πρέπει να πιάσουμε καλά τα πράγματα. Να τα βάλουμε κάτω, ο καθένας μας ξεχωριστά και πρώτος εγώ, και να πούμε ότι δεν γίνεται διαφορετικά….
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΙΑΣΤΩ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΩ!