Πῶς θὰ καταλάβει ἕνας ἄνθρωπος, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα του;
O Μέγας Ἀθανάσιος ρωτήθηκε ἀπὸ κάποιον Ἀντίοχο:
– Πῶς θὰ καταλάβει ἕνας ἄνθρωπος, ὅτι ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα του;
Ἀπάντησε ὁ Μέγας Ἀθανάσιος:
– Θὰ τὸ καταλάβει ὁ ἄνθρωπος αὐτό, ἀπὸ τὰ σκιρτήματα ποὺ ἔχει μέσα του.
Ὅπως ἡ γυναίκα ὅταν συλλάβει, γνωρίζει ἀπόλυτα, ὅτι εἶναι σὲ ἐνδιαφέρουσα ἀπὸ τὰ σκιρτήματα τῆς κοιλίας της, ἔτσι καὶ ὁ ἄνθρωπος θὰ τὸ καταλάβει ἀπὸ τὰ σκιρτήματα τῆς καρδιᾶς του, τὸ πὼς αἰσθάνεται τὸ Πάσχα, τὸ πῶς αἰσθάνεται ὅταν Κοινωνεῖ, τὸ πῶς αἰσθάνεται ὅταν ἐκκλησιάζεται, ὅταν προσεύχεται, ὅταν κλαίει… Τί σκιρτήματα, τί νοιώθει μέσα του, τί χαρά !
Ἀπὸ ἐκεῖ θὰ καταλάβει, ὅτι έχει τὸν Χριστόν μέσα του.
Το ίδιο ίσχύει και στους ανθρώπους ποὺ μετανόησαν.
Πῶς αἰσθάνονται μετὰ ἀπὸ τὴν μετάνοιά τους ;
Νοιώθουν πράγματι μέσα τους, ὅτι κάποιος ἄλλος ἀέρας φυσάει; Κάτι ἄλλο, ποὺ δὲν μποροῦν νὰ τὸ προσδιορίσουν; Κάτι ποὺ λέγεται Άγιο Πνεῦμα, ποὺ λέγεται Χάρις, ποὺ δὲν τὸ εἴχανε χθές ;
Αν ναί, τότε αληθινά μετανόησαν και ήρθε πάλι ο Χριστός μέσα τους!
Από τη σελίδα: “Proskynímata”