Τήν ἡμέρα πού θά λυπηθείς γιά κάποιον ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος ἀσθενεί ψυχικά ἤ σωματικά, ἐκείνη τήν ἡμέρα θεώρησε τόν ἑαυτό σου μάρτυρα, καί ὅτι ἔπαθες γιά τόν Χριστό, καί ἀξιώθηκες τήν ὁμολογία Του. Καθότι καί ὁ Χριστός γιά τούς ἁμαρτωλούς πέθανε καί ὄχι για τους δίκαιους.
Σκέψου πόσο μεγάλη εἶναι αὐτή ἀρετή· στ’ ἀλήθεια μεγάλη ἀρετή εἶναι νά λυπάται κάποιος γιά τούς κακούς, καί νά εὐεργετεί τούς ἁμαρτωλούς περισσότερο παρά τούς δίκαιους· αὐτό ὁ ἀπόστολος Παύλος τό ἀναφέρει ὡς ἄξιο θαυμασμού ἐάν σε ὅλα σου τά ἔργα μπορέσεις νὰ ἔχεις τήν συνείδησή σου καθαρή, μήν φροντίσεις νά ἐκτελέσεις ἄλλη ἀρετή. Σέ ὅλα σου τὰ ἔργα ἄς προηγηθεί ή σωφροσύνη τοῦ σώματός σου καί ἡ καθαρότητα τῆς συνείδησής σου· διότι χωρίς αὐτά τά δύο κάθε ἄλλη ἀρετή θεωρείται μάταια γιά τόν Θεό.
Να γνωρίζεις ὅτι κάθε ἔργο που κάνεις χωρίς σκέψη καί ἐξέταση ὑπάρχει μάταιο·
καθώς ὁ Θεός ὑπολογίζει τήν ἀρετή μέ την διάκριση καί ὄχι μέ τήν ἀδιάκριτη ἐνέργεια.
ΑΓ. ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟΥ // ΑΣΚΗΤΙΚΑ
ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ – ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ ΚΑΙ ΚΑΣΟΥ