Ο μακαριστός Μητροπολίτης Χαλκίδος, Νικόλαος Σελέντης, τις ημέρες των Χριστουγεννων
Τὶς ἅγιες ἡμέρες τῶν Χριστουγέννων ὁ ταπεινὸς ἐπίσκοπος, π. Νικόλαος, μαζὶ μὲ τὸν διάκο του ἐπισκεπτόταν παρὰ τὶς ἀντίξοες καιρικὲς συνθῆκες, τὰ κρύα, τὶς βροχὲς καὶ τὰ χιόνια, τὰ χωριά τους ἐπιβαίνοντας σὲ κάποιο στρατιωτικὸ τζίπ.
Λειτουργοῦσε ὡς ἱερέας καὶ ὄχι ὡς ἐπίσκοπος, κτυποῦσε μόνος του τὴν καμπάνα, γιὰ νὰ συναχθοῦν οἱ πιστοί, καί, μετὰ τὸ «δι’ εὐχῶν», χωρὶς νὰ βγάλει τὰ ἄμφια ἐπισκεπτόταν τὰ διάφορα σπίτια τοῦ χωριοῦ μὲ ἀσθενεῖς ἢ γέροντες, γιὰ νὰ τοὺς κοινωνήσει, νὰ τοὺς μεταφέρει τὴν χαρὰ τῶν Χριστουγέννων, νὰ τοὺς κατηχήσει, νὰ τοὺς δυναμώσει στὴν πίστη.
Καὶ ἔτσι ὅπως ἦταν μὲ τὰ ἄμφια, χωρὶς νὰ ἀλλάξει, βάζοντας ἕνα πανωφόρι ἔφευγε γιὰ τὸ ἄλλο χωριό, ὅπου πάλι ἐπαναλάμβανε τὰ ἴδια μὲ ὄρεξη καὶ ζῆλο, αὐτὸν ποὺ μόνο χαριτωμένοι ἄνθρωποι ἔχουν.
Γιὰ πανηγυρικὸ φαγητὸ οὔτε ποὺ σκεπτόταν. Χόρταινε μὲ τὴν χαρὰ ποὺ ἔδινε στὸν κόσμο, μὲ τὴν δοξολογία τῶν Ἀγγέλων, αὐτὴν ποὺ μετέφερε σὲ ὅλους ψάλλοντας γλυκύτατα τό: «Χριστὸς γεννᾶται δοξάσατε, Χριστὸς ἐξ οὐρανῶν ἀπαντήσατε…».
Από τη σελίδα: “Hlias Daslis”