H αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ χειρούργησαν την Αγία Σοφία της Κλεισούρας
+ΔΕΥΤΕΡΑ -ΠΡΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ- 22/12/2025 ~ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΑΡΜΑΚΟΛΥΤΡΙΑΣ. ~ΩΡΑ 6.45 π.μ. ~ΜΕΣΟΝΥΚΤΙΚΟ,ΕΟΡΤΙΟΣ ΟΡΘΡΟΣ (ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΠΡΟΘΕΣΗ), ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ (ΣΑΡΑΝΤΑΛΕΙΤΟΥΡΓΟ).
Όταν η Αγία Σοφία της Κλεισούρας συνάντησε την Γερόντισσα Μακρίνα (Σεπτέμβριος 1983)
~ Μια φορά πήγαμε σε μία ασκήτρια, στα μέρη της Κλεισούρας, στην Καστοριά. Είχε το προορατικό χάρισμα. Δέν ξέρω, αν έχετε ακούσει γι’ αυτήν. Ήταν ψηλή γυναίκα και συγκύπτουσα.
Είχε αλουσία περίπου σαράντα χρόνια καί είχε μία πλεξούδα, δεν ξέρω πόσες οκάδες ζύγιζε! Πώς τήν σήκωνε αυτή την πλεξούδα! Έκανε κρύο, είχε παγωνιά και το νερό ήταν κρύο. Ρίγος σ’ έπιανε στο μέρος πού ζούσε- καί κοιμόταν μέσα σε ένα τζάκι.
Άναβε από την Χάρι τού Θεού πού είχε μέσα της. Είχε τέτοια φλόγα, τέτοιο έρωτα Χριστού στην καρδιά της, πού δεν μπορώ νά σας περιγράφω. Τα μαγουλάκια της ήταν κόκκινα, παρ’ όλο πού ήταν γερόντισσα. Είχε σφυγμό μικρού παιδιού· πήγαιναν οί γιατροί και την έβλεπαν καί θαύμαζαν. Έτρωγε μόνο χόρτα, τίποτε άλλο.
Μόλις πήγα, μου λέει:
-Εσύ έχεις Μοναστήρι, και κοίταξε, θα δώσς λόγο, αν έρχονται οι άνθρωποι καί δεν τούς μιλάς, για να γνωρίσουν τον Χριστό. Τα βλέπεις αυτά τα δένδρα;
Ήταν τό ένα όλο κισσό επάνω, τ’ άλλο είχε ένα φύλλο εδώ καί ένα εκεί.
-Αυτή είναι η αρετή’ εδώ και ’κει βρίσκεται η αρετή, το άλλο πού είναι πυκνωμένο είναι η αμαρτία, η μεγάλη αμαρτία πού γίνεται. Άμα έρχεται κανείς θα τούς λές όπως καθαρίζουν τά σπίτια τους, τις γωνιές καί τις τρυπούλες καί βγάζουν τά σκουπίδια, έτσι να καθαρίζουν καί τήν ψυχή τους. Να κάνουν καθαρή εξομολόγηση να τα βγάζουν, να καθαρίζουν το σπίτι της ψυχής τους. Και να μη στενοχωριέσαι, όταν έρχονται στο Μοναστήρι για μοναχές και μετά φεύγουν, γιατί τά σώματά τους είναι στο Μοναστήρι, αλλά το πνεύμα τους είναι στον κόσμο. Εντρυφούν σε κοσμικά πράγματα καί δεν εντρυφούν στα ουράνια μεγαλεία. Στη θέση της μοναχής πού φεύγει, ο Θεός στέλνει άγιο Άγγελο.
Ούτε την ήξερα ούτε με ήξερε ούτε με σύστησε κανείς. Και πολλά άλλα μου είπε. Είχα μία σαλπούλα και την έριξα στην πλατούλα της. Πολύ την χάρηκε! «Όπως με σκέπασες, μου λέει, έτσι να σε σκεπάσει ο Άγγελός σου καί η Παναγία με την σκέπη Της».
Είχε πάει ένας ιερέας πού ήθελε νά τη γνωρίση, αλλά καί αυτή δεν τον γνώριζε. Σκέφτηκε ο ιερέας: «Αφού είναι στήν έρημο, ας πάρω Άγιο Άρτο να την κοινωνήσω. Άς κάνω καί ένα Εύχέλαιο». Μόλις τον βλέπει τού λέει:
-Καλώς τον παπα-Γιάννη. Ήρθες νά μου κάνης Ευχέλαιο καί νά με κοινωνήσεις;
-Ναί, Γερόντισσα, ήρθα νά σέ κοινωνήσω και να σου κάνω Εύχέλαιο.
-Σ’ έναα ππράγμαα σφάλλεις.
Αυτός στάθηκε ο καημένος, «με αποκαλεί μέ τό όνομά μου και σφάλλω!», σκέφτηκε με απορία.
-Έρχονται στην εκκλησία μερικές γυναίκες καί τά φορέματά τους είναι πάνω από τα γόνατα και συ τίς ανέχεσαι και δεν παίρνεις την βέργα να τις βγάλεις έξω. Δεν τις νουθετείς, να μη τα φορούν.
Γονάτισε ο καημένος ο ιερέας και δεν μίλησε.
Μετά την επισκέφθηκε κάποιος άλλος και είπε σ’ αυτόν: «Να πλύνεις καλά το πιάτο σου. Το πρόσωπό σου έχει πολλή μαυρίλα. Κοίταξε την ψυχή σου να πλύνεις». Είχε αποκαλύψει πολλά πράγματα.
’Έπειτα ψάλαμε το «Αξιόν Έστι» καί ’κείνη μάς έψαλε τό «Θεοτόκε Παρθένε». Αυτή είχε καρκίνο και την είχε χειρουργήσει η αγία Αναστασία η Φαρμακολύτρια και ο Αρχάγγελος Μιχαήλ. Είδα τον σταυρό τού είχε σχηματίσει η τομή πού της είχαν κάνει. Εκείνοι την είχαν ράψει. Δεν θα το ξεχάσω αυτό τό πράγμα! Σήκωσε τα ρουχάκια της και βλέπω έτσι σταυροειδώς την ουλή. Μάς είπε ότι βγήκε ένα ζωύφιο μέσα από την κοιλιά της και αισθάνθηκε σαν νά έφυγε ο καρκίνος. Και όταν κοιμήθηκε, μάς έλεγε μιά κυρία πού ειχε πάει στήν νεκρώσιμη Ακολουθία της: «Δεν μπορώ νά σάς περιγράφω τί κόσμος παραβρέθηκε, σαν κηδεία υπουργού». Οι άνθρωποι από ευλάβεια έπαιρναν πετρούλες από τό τζάκι. Σαράντα πέντε χρόνια μέσα στό τζάκι ασκήτευε, ούτε κελλί είχε ούτε τίποτε.
Τώρα τελευταία ήρθαν κάποιοι προσκυνητές πού είχαν πάει στο Αγιον Όρος και μου έλεγαν γιά τις άγιες καταστάσεις πού έχει ό π. Έφραιμ ο Κατουνακιώτης, όταν λειτουργεί. Γονατίζει κάτω ακουμπώντας τό κεφαλάκι του στήν Αγία Τράπεζα. Δεν σηκώνεται από την Αγία Τράπεζα από τα δάκρυα πού χύνει! Μέ κλαυθμό λειτουργεί. Στο σημείο της Θείας Λειτουργίας όπου εκφωνεί: «Τα σα εκ των σων…» δεν μπορεί νά σηκώσει τό κεφάλι από την κατάνυξη και τα δάκρυα πού έχει.
ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΜΑΚΡΙΝΑ ΒΑΣΣΟΠΟΥΛΟΥ – ΛΟΓΙΑ ΚΑΡΔΙΑΣ