Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Posts tagged 'ΖΩΗ'

Tag Archives: ΖΩΗ

Καλὸ εἶναι νὰ ὑπάρχεις, ἀλλὰ νὰ ζεῖς εἶναι ἄλλο πρᾶγμα (Φώτης Κόντογλου)

Καλὸ εἶναι νὰ ὑπάρχεις, ἀλλὰ νὰ ζεῖς εἶναι ἄλλο πρᾶγμα (Φώτης Κόντογλου)

«…Οἱ ἄνθρωποι καταντήσανε σὰν ἄδεια κανάτια, καὶ προσπαθοῦν νὰ γεμίσουν τὸν ἑαυτό τους, ρίχνοντας μέσα ἕνα σωρὸ σκουπίδια, μπάλλες, ἐκθέσεις μὲ τερατουργήματα, ὁμιλίες καὶ ἀερολογίες, καλλιστεῖα, ποὺ μετριέται ἡ ἐμορφιὰ μὲ τὴ μεζούρα, καρνάβαλους ἠλίθιους, συλλόγους λογῆς-λογῆς μὲ γεύματα καὶ μὲ σοβαρὲς συζητήσεις γιὰ τὸν ἴσκιο τοῦ γαϊδάρου, συνδέσμους ἀφιερωμένους στοὺς ἀποθεωμένους ἄνδρας τῆς Εὐρώπης κι ἕνα σωρὸ ἀλλὰ τέτοια. (περισσότερα…)

Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

«Η επιστήμη έχει την δυνατότητα, να προσθέσει μέσα από την εξέλιξή της, χρόνια στην ζωή μας. Μόνο ο Χριστός, όμως, μπορεί να προσθέσει ΖΩΗ, στα χρόνια μας»!!!
Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ

«Η ζωή είναι ο πρόλογος στο βιβλίο της αιωνιότητος»
Άγιος Ιουστίνος

Η ΚΟΡΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΟΥ

Η ΚΟΡΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΟΥ

-π. Γεωργίου Χριστοδούλου 
Ένα καλοκαιρινό πρωινό λαμβάνω το παρακάτω μήνυμα από ένα πνευματικό μου τέκνο :
« Ευλογείτε πάτερ ! Πρέπει να σας ενημερώσω για ένα πρόσωπο που γνωρίζω. Λέγεται Κορίνα. Είναι μια κοπέλα 56 ετών, περουβιανή, ζει 35 χρόνια στην Ελλάδα, ευσεβής, με σεβασμό στην ορθοδοξία και με πνευματικές αναζητήσεις. Ταλαιπωρείται με καρκίνο (σε έντερο και ήπαρ από το 2013) και πλέον βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο, έχει πειραχτεί και το πάγκρεας. Ζητάει μετά μεγάλου πόθου να μιλήσει με ιερέα Ορθόδοξο. Δεν είναι εύκολο πλέον να μετακινηθεί. Θα πρέπει να την επισκεφθεί κάποιος στο χώρο της. Ζει στα Εξάρχεια στο κέντρο της Αθήνας. Θα μπορούσατε εσείς να βοηθήσετε ; » (περισσότερα…)

Εσένα θα σε κρίνουν τα ψάρια!

Εσένα θα σε κρίνουν τα ψάρια!

Κάποτε μια φοιτήτρια μού είπε:
– Ο κόσμος έχει τόσους πειρασμούς, που δεν μπορεί κάποιος να ανταπεξέλθει και να αντισταθεί.
Της είπα:
– Εσένα θα σε κρίνουν τα ψάρια! Αν και ζουν σε αλμυρό περιβάλλον, εντούτοις δεν είναι αλμυρά. Αν βγάλεις ένα ψάρι από τη θάλασσα και το τηγανίσεις χωρίς να το αλατίσεις, θα είναι το πιο άνοστο πράγμα. Παρέμεινε ανάλατο, αν και έμεινε 5-10 χρόνια στη θάλασσα, σε ένα περιβάλλον αλμυρό. Γιατί; (περισσότερα…)

Θυμήθηκα, τις συμβουλές του πατέρα μου…

Θυμήθηκα, τις συμβουλές του πατέρα μου…

Ο πατέρας μου, αν έμπαινε στο δωμάτιό μου, και έβρισκε το φωτιστικό αναμμένο ενώ ήμουν έξω μου έλεγε: Γιατί δεν το σβήνεις και γιατί όλη αυτή η σπατάλη στο ρεύμα???
Αν έμπαινε στο μπάνιο και έβρισκε το νερό της βρύσης να τρέχει έλεγε: Γιατί δεν κλείνεις τη βρύση πρίν φύγεις, γιατί τόση σπατάλη στο νερό???
Πάντα με επικρίνει και με κατηγορεί για σπατάλη και απροσεξία, κι ότι αρκετοί άνθρωποι τα στερούνται…
ακόμα και τώρα που είναι στο κρεβάτι άρρωστος!!! (περισσότερα…)

Έχει νόημα η ζωή;

Έχει νόημα η ζωή;

Ένα ερώτημα που απασχολεί το ανθρώπινο γένος αιώνες τώρα. Επειδή όμως είναι αδύνατον να απαντηθεί μονολεκτικά, ας εξετάσουμε το θέμα πιο διεξοδικά.
Κάποια πολύ απλά παραδείγματα . . . :
Όταν βλέπουμε ένα τριαντάφυλλο σε ένα κήπο το θαυμάζουμε και το θεωρούμε υπέροχο γι’ αυτό που είναι. Δεν χρειάζεται να του δώσουμε κάποιο νόημα, δεν το έχει ανάγκη.
Σε ό,τι δώσουμε νόημα για να πάρει αξία σημαίνει ότι όταν χάσει το νόημα που του προσάψαμε θα χάσει και την αξία του. Με λίγα λόγια η ύπαρξη του καθορίζεται από ένα πρόσθετο νόημα και τίποτα περισσότερο. (περισσότερα…)

«ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΠΛΟΙΑ ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΝ…»

ΑΓΙΟΣ ΒΑΛΕΡΙΟΣ ΓΚΑΦΕΝΚΟΥ

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΤΟΥ ΡΟΣΤΩΦ

«Δεν είναι εύκολο πράγμα να ζεις με τα «γιατί» σου»

«Δεν είναι εύκολο πράγμα να ζεις με τα «γιατί» σου»

Τα «γιατί» σου κατατρώγουν την ψυχή, σου ροκανίζουν το μυαλό, σε οδηγού στην απελπισία. «Γιατί συνέβη αυτό σε μένα;», «γιατί δεν τελειώνει αυτή η δοκιμασία», «γιατί δεν μπορώ να αλλάξω», «γιατί δεν με αγαπάνε…», και ο κατάλογος πιστέψτε με δεν έχει τέλος. Ένα αργόσυρτο μοιρολόι αναστεναγμών που είναι αλήθεια ότι δεν οδηγεί πουθενά. Απολύτως πουθενά. Κι αυτό γιατί η ζωή κι ο θάνατος, είναι ένα μυστήριο που δεν αναλύεται αλλά βιώνεται. Μόνο μέσα από την βιωματική του ανάγνωση μπορείς να καταλάβεις τι θέλει να πει το βιβλίο της ζωής. (περισσότερα…)

Δὲν ἀναπαύεται ὁ ἄνθρωπος, ἕως ὅτου εὕρη αὐτὸ τὸ κάτι ἄλλο, τὸ ἀνώτερο ποὺ ὑπάρχει πράγματι στὴν ζωή του.

Δὲν ἀναπαύεται ὁ ἄνθρωπος, ἕως ὅτου εὕρη αὐτὸ τὸ κάτι ἄλλο, τὸ ἀνώτερο ποὺ ὑπάρχει πράγματι στὴν ζωή του.

Ἐπειδὴ ὁ ἄνθρωπος εἶναι «κεκελευσμένος θεός», ἔχει δηλαδὴ πλασθεῖ γιὰ νὰ γίνει θεός, ἂν δὲν εὑρίσκεται στὴν πορεία τῆς θεώσεως, αἰσθάνεται ἕνα κενὸ μέσα του, ὅτι κάτι δὲν πηγαίνει καλά. Δὲν χαίρεται, ἀκόμη κι ὅταν προσπαθεῖ νὰ καλύψει τὸ κενὸ μὲ ἄλλες δραστηριότητες. Μπορεῖ νὰ ναρκώνει τὸν ἑαυτό του, νὰ κατασκευάζει ἕνα κόσμο φανταχτερὸ ἀλλὰ ταυτόχρονα πτωχό, μικρό, περιορισμένο, καὶ νὰ ἐγκλωβίζεται, νὰ φυλακίζεται μέσα σ᾿ αὐτὸν κι ὁ ἴδιος. (περισσότερα…)

«ΚΑΠΟΤΕ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΜΑΣ!…»

«ΚΑΠΟΤΕ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΜΑΣ!…»

«Κάποτε, τα καλοκαίρια μας μετρούσαμε πόσα παγωτά φάγαμε, πόσα μπάνια κάναμε.
Λάμπαμε από χαρά με τα πρώτα καρπούζια.
Τα βραδιά είχαμε κι ένα μακρυμάνικο για τα θερινά σινεμά δίπλα στη θάλασσα.
Οι ντομάτες μοσχομύριζαν, τα ροδάκινα ξεχείλιζαν από γλύκα. Ξεχνιόμασταν στις ατέλειωτες βόλτες και μόνο η πείνα μάς καλούσε να γυρίσουμε σπίτι. (περισσότερα…)

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ…..

«ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ ΜΑΣ…