Σήμερα η μνήμη των νηπίων
που σφαγιάστηκαν από των Ηρώδη…
Και σε λυπεί τόσο
αυτή η φρικτή του πράξη
τόσες αθώες ψυχούλες…
Για εκείνον τον “Ηρώδη” μέσα μας…
που κανιβαλίζει πάνω μας…
τρέφεται απ’ ότι
το παιδικό, το αθώο και αληθινό μέσα μας
ούτε λόγος βέβαια…
Πόσοι γονείς δεν ”σκοτώνουν”
τα όνειρα των παιδιών τους…
Πόσοι γονείς με την ζωή τους
δεν τα ”ξεγυμνώνουν” απ’ ότι το ιερό…
Βιάζονται να τα μεγαλώσουν
και εάν ακούσουν το στοματάκι
του παιδιού να πετάξει
κανά ”μαργαριτάρι” κομπάζουν(!!!)…
Μπερδεύουμε την εξυπνάδα
με την πονηριά……
Για την Σοφία δε
άστο να πάει…..
αυτή δεν πουλάει σήμερα…..
Αλλά και πίσω από τον νεαρό
με τα χιλιοτρυπημένα χέρια
δεν υπάρχουν ”Ηρώδες”
που τον αφαίμαξαν από κάθε
ικμάδα αγάπης και ελπίδας;
Μα πιο πολύ πονά η υποκρισία:
Σε ένα θάλαμο του νοσοκομείου
γεννά μία γυναίκα 5 μηνών
και πάνω κατά πάνω όλοι οι γιατροί
για να το σώσουν….
Στο διπλανό θάλαμο
μία κοπέλα έγκυος 4 μηνών
δεν επιθυμεί να γεννήσει
οπότε γίνεται η έκτρωση
(τώρα το λένε και πιο κομψά
”διακοπή κύησης”)….
Ποιος αποφασίζει
και το μεν ένα έμβρυο
θεωρείται άνθρωπος
και το άλλο μία μάζα από σάρκα μητρός;
Ο Ηρώδης μέσα μας…..το Εγώ μας!
Αν μία γυναίκα γεννήσει και
πετάξει το έμβρυο θεωρείται φόνισσα,
εάν το πετάξει αγέννητο
όλα καλά και όλα μέλι γάλα….
Στους φόβους που μας σπρώχνουν
να βάλουμε στην ίδια ζυγαριά
το δώρο της Ζωής
με τις όποιες δυσκολίες
η απάντηση βρίσκεται στον βίο
της Αγίας Ματρώνας(εκ Ρωσίας)….
Ο θάνατος γύρω μας
κολλάει από την σαπίλα μέσα μας…
Να θυμάσαι την Αγάπη
δεν την αγγίζει μήτε ο θάνατος!!!
Η φώτο: Μνημείο Αγέννητου Παιδιού
(Το γλυπτό ανήκει στον Σλοβάκο καλλιτέχνη M.Hudacek)
(ΑΠΟ ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ)