Ποίημα του Οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή στην Παναγία
Εἰς τὴν Κυρίαν Θεοτόκον
Παντάνασσα, Μητέρα μου, γλυκεῖα Παναγία,
τοῦ κόσμου ἡ βασίλισσα, ή πάντων σωτηρία,
ἡ μόνη μου παράκλησις, ἡ μόνη μου ἐλπίδα,
γλυκειά παρηγορία μου, Θεοτόκε Μαρία.
Ἡ μόνη μου καταφυγή σ’ ὅλας τὰς περιστάσεις
ποὺ συναντάει ὁ μοναχὸς σ’ ὅλας τὰς καταστάσεις.
Ἡ τῶν Ἀγγέλων Ἄνασσα καὶ πάντων ἀνωτέρα,
τῶν Χερουβείμ καὶ Σεραφείμ ὄντως τιμιωτέρα.
Τοῦ Παραδείσου ἄρωμα, τοῦ οὐρανοῦ ἡ λαμπρότης
καὶ τῶν Ἁγίων ἁπάντων ὅλη ἡ ὡραιότης·
ἡ σύλληψίς σου θαυμαστή, ἡ γέννησις ἁγία,
ἀνάπτυξις καὶ ἀνατροφή· ἐστάθης Παναγία.
Ὦ ἄμωμος περιστερά, εἰς τ’ Ἅγια τῶν Ἁγίων
οἱ Ἄγγελοι σὲ ἔτρεφαν ἀπὸ μάννα τὸ θεῖον,
προωρισμένη ἀπὸ ἄνωθεν ὅτι θὲ νὰ μᾶς σώσης
κι ἀπὸ τοῦ ᾅδου τὰ δεσμὰ θὰ μᾶς ἐλευθερώσης.
Ἡ τὸν Λόγον ἡ κυήσασα Πατρὸς τοῦ Προανάρχου
καὶ φέρουσα δευτέρεια* Θεοῦ Τρισυποστάτου,
ἐσὺ γαλακτοτρόφησας τὸν Κτίστην τῶν ἁπάντων
καὶ παρρησίαν ἔλαβες ὡς ὑπὲρ πάντα λόγον.
Νὰ μεσιτεύης πρὸς Θεὸν εἰς τὸν Υἱὸν καὶ Λόγον,
νὰ προστατεύης τοὺς πιστούς, ὡς Μήτηρ οὖσα ὅλων.
Δῶσέ μου λόγια, Δέσποινα, νὰ σὲ ὑμνολογήσω
καὶ τὴν μεγαλωσύνην σου γλυκὰ νὰ μελῳδήσω.
*Ἐννοεῖ ὅτι ἡ Θεοτόκος ἔχει «τὰ δευτερεῖα τῆς Ἁγίας Τριάδος», δηλ. τὴν δεύτερη θέση σε τιμή, ἀμέσως μετὰ τὴν Ἁγία Τριάδα.
Από το βιβλίο: “Επιστολές και ποιήματα του γέροντος Ιωσήφ του ησυχαστού”