Η ΣΕΙΡΑ ΤΩΝ ΒΑΘΜΙΔΩΝ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΝΥΨΩΝΕΤΑΙ Ο ΠΙΣΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ
~Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής
Ο Άγιος Μάξιμος εκθέτει τα επιμέρους τμήματα της Θείας Λειτουργίας, περιγράφοντας την αναγωγή, το ανέβασμα, της πορείας του πιστού στο καθένα απ’ αυτά.
Κατά την «ΠΡΩΤΗ ΕΙΣΟΔΟ » (τη λεγόμενη Μικρή Είσοδο), ο πιστός «αποβάλλει την απιστία,
αυξάνει την πίστη, ελαττώνει την κακία, προοδεύει στην αρετή και εξαφανίζει την άγνοια με την προσθήκη της γνώσης». Αυτό συμβαίνει διότι κατά την πρώτη είσοδο εμφανίζεται συμβολικά ανάμεσά μας ο ίδιος Ο ΧΡΙΣΤΟΣ , που είναι η πηγή της αρετής και της πίστης.
Ακολουθεί η ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ , όπου δηλώνονται όλες οι πλευρές της πίστης, της αρετής και της γνώσης.
Ο Άγιος Μάξιμος σημειώνει ότι το περιεχόμενο του Ευαγγελίου είναι «η συντέλεια του γήινου φρονήματος». Δηλαδή, περιέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που έχει ανάγκη ο άνθρωπος, ώστε να εγκαταλείψει τις γήινες σκέψεις και να προσβλέψει προς τον ουρανό.
Η τάση αυτή του ανθρώπου να ανυψωθεί προς τον ουρανό, δηλώνεται και με το κλείσιμο των Θυρών του ιερού βήματος. Συμβολίζεται έτσι, η ανάγκη «να κλείσει» ο πιστός τις αισθήσεις του προς την αμαρτία.
Η «ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ » (η Μεγάλη Είσοδος) υπενθυμίζει στον πιστό τη θεϊκή οικονομία για τη σωτηρία του ανθρώπου.
Η σωτηρία αυτή πραγματοποιήθηκε με τη σταυρική θυσία, την οποία συμβολίζει η Μεγάλη Είσοδος.
Ακολουθεί ο ΑΣΠΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ (Αγαπήσωμεν αλλήλους) .
Πρόκειται για την εκδήλωση και την κατοχύρωση της ομόνοιας και της αγάπης μεταξύ των χριστιανών κλήρου και λαού.
Χωρίς τις αρετές αυτές είναι αδύνατη η συμμετοχή του πιστού στο υπόλοιπο της Θείας Λειτουργίας.
Το «ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ » που ακολουθεί, θυμίζει στους πιστούς όλες τις ευεργεσίες του Θεού προς τον άνθρωπο: τη δημιουργία, τη σωτηρία από το Χριστό, τον ερχομό του Αγίου Πνεύματος, τη ζωή του αγιασμού μέσα στην Εκκλησία.
Ο ΤΡΙΣΑΓΙΟΣ ΥΜΝΟΣ εκφράζει τη μεγάλη αλήθεια, ότι η ανθρώπινη ψυχή είναι ισότιμη με τους αγγέλους στο θέμα της δοξολογίας του Θεού.
Το στοιχείο αυτό είναι σημαντικότατο, διότι συνειδητοποιούμε την ένωση του υλικού κόσμου (άνθρωποι) με τον πνευματικό κόσμο (άγγελοι) κατά τη Θεία Λειτουργία.
Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ (το Πατερ ημών) διαδηλώνει την υιοθεσία του ανθρώπου από το Θεό.
Τονίζεται, έτσι, ότι με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος οι πιστοί αξιώνονται ν’ αποκαλέσουν το Θεό πατέρα και να αισθανθούν την οικειότητα της ένωσής τους με το Θεό.
Η ενότητα του πιστού με το Θεό κορυφώνεται με τη «ΜΕΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΩΝ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ ».
Όπως σημειώνει ο Άγιος Μάξιμος, με τη Θεία Μετάληψη ο άνθρωπος αξιώνεται να γίνει Θεός κατά χάριν. Αυτό σημαίνει ότι η Θεία Λειτουργία οδηγεί τον άνθρωπο στο δρόμο της θέωσης, δηλαδή της ανύψωσης του προς την τελική ενότητα και ταυτότητα με το Θεό.
Μυσταγωγία, ΚΔ’, 19-51, έκδοση Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος
Από τη σελίδα: “Πολυξένη Ρέρρα”