Τά Εὐαγγέλια ἀφοροῦν περισσότερο τη δική μας ζωή, παρά τή ζωή τοῦ Χριστοῦ
Τὰ Εὐαγγέλια καὶ τοὺς Αποστόλους τα διαβάσαμε και τ’ ακούμε. Ἀλλὰ δὲν φτάνει. Ἂν δὲν φουντώση μέσα στὸν ἄνθρωπο ή πραγματική λαχτάρα γιὰ τὴν ἀλήθεια, τό Εὐαγγέλιο δὲν ἀποκαλύπτει τους μυστικούς θησαυρούς του κι ὁ Χριστός ὀρθώνεται στα μάτια μας μονάχα σὰν ιστορική μορφή.
Εἶναι ἀδύνατο να φτάσωμε στή γνώση, λέει ο Ματθαῖος, ἂν δὲ νοιώσουμε κατάπληξη. Κι ὁ Κλήμης τῆς Αλεξάντρειας, λογαριάζει τό θαυμασμό ἀρχή κάθε γνώσης. Η διαφορά τῶν Εὐαγγελίων πρός τ’ ἄλλα βιβλία εἶναι πώς τά Εὐαγγέλια δέν ἱστορᾶνε μια ζωή, πού ἀρχίζει ἀπό ἕνα λίκνο καί τελειώνει σ’ ἕνα τάφο, αλλά φανερώνουν τη μοναδική κι ἀπροσμέτρητη προσφορά τοῦ θείου πρὸς τὸν ἄνθρωπο.
Μ’ ἄλλα λόγια, τά Εὐαγγέλια ἀφοροῦν περισσότερο τη δική μας ζωή, παρά τή ζωή τοῦ Χριστοῦ. Γιατί γιά μᾶς εἶπεν ὅσα εἶπε, γιὰ μᾶς ἔπραξε ὅσα ἔπραξε, γιά τή λύτρωση τή δική μας μετρήθηκε μ’ ὅλη τήν κλίμακα τῶν πειρασμῶν καί γιά τή σωτηρία μας μαρτύρησε κι έχυσε τό αἷμα του στο Σταυρό.
Αν πίσω ἀπ τά γεγονότα που ίστοροῦνται στα Εὐαγγέλια, δέν ἀνακαλύψουμε τό πρῶτο καί τό τελευταῖο λυτρωτικό μήνυμα χαρᾶς, ἄν στο λόγο του δέ συλλάβουμε το κενό τῆς δικῆς μας ζωῆς καὶ τὸ δρόμο πρὸς τὸ «χαροποιόν πένθος», τότε δεν υπάρχει κανένας τρόπος να γνωρίσουμε το Χριστό, ὅσα βιβλία κι ἄν διαβάσουμε, ὅσες σοφίες κι ἂν μᾶς παρασταθοῦν γιὰ νὰ βοηθήσουν στην κατανόησή του. Ἡ θεϊκή του ἀκτινοβολία θά μᾶς ξεφεύγη.
Κωστῆς Μπαστιᾶς, Εἰσαγωγὴ στὰ πάθη