Μέρες αγάπης έρχονται με του Χριστού τη φάτνη
να μας θερμαίνει την καρδιά, να διώχνει κάθε πάχνη.
Μια φάτνη πως το μπόρεσε τον κόσμο να αλλάξει
και στις καρδιές των ταπεινών ελπίδα να σταλάξει ;
Μια φάτνη πως το μπόρεσε τόσο να συγκινήσει
τις σκληροκάρδιες ψυχές να κάμψει, να λυγίσει ;
Με μία φάτνη άρχισε η καινούρια εποχή
σε τούτη υποκλίθηκαν και του κόσμου οι σοφοί.
Με μία φάτνη άλλαξε ο ρους της ιστορίας
δεν εξυμνείται πια εδώ ο άνθρωπος της βίας.
Τούτη η φάτνη πρόσφερε στους χριστιανούς, αγίους
για να τους έχουν πρότυπο στους εδικούς τους βίους.
Τούτο το φτωχικό παχνί με των βοδιών τα χνώτα
ενέπνευσε μεσ΄στη ζωή των χριστιανών τη ρότα.
Σε έναν στάβλο ταπεινό γεννιέται ο Μεσσίας
με τους αγγέλους υμνωδούς, άστρου φωτοχυσία.
Άνθρωποι καθημερινοί, βοσκοί που γρηγορούσαν
ηρθαν να δουν το νεογνό που χρόνια καρτερούσαν.
Οι Μάγοι φέρνουν τα σεπτά, πολύτιμα τα δώρα
υπερνικώντας βλέμματα πανούργα, αιμοβόρα. Δικαίωση των προφητών είναι τούτος ο στάβλος
απού με δέος τον θωρούν ο δίκαιος κι ο φαύλος.
Καπαδόπουλος Ελισσαίος. [ΑΠΟ ΤΗ ΣΕΛΙΔΑ “ΆΡΧΩΝ ΜΙΧΑΗΛ ΤΑΞΙΑΡΧΗΣ “]