Ὁ Θεὸς ξέρει πότε ἡ καρδιά σου θὰ εἶναι χωρητική
Μὴ διαμαρτύρεσαι λέγοντας: Ποῦ εἶσαι Θεέ μου; Προσεύχομαι καὶ δὲν μοῦ ἀποκάλυψες ποτὲ τὸν ἑαυτό Σου, δὲν μοῦ ἔδωσες οὔτε μία χαρά, δὲν μοῦ πραγματοποίησες κανένα ἀπὸ τὰ ὄνειρά μου. Σοῦ ζητάω ὑγεία, μοῦ δίνεις ἀρρώστια.
Σοῦ ζητάω βοήθεια, μοῦ δίνεις θάνατο.
Σοῦ ζητάω ἀρετή, μοῦ δίνεις πόνο.
Τί Θεὸς εἶσαι;
Ὄχι! Μὴ σκεφτεῖς ποτὲ ἔτσι.
Ὁ Θεὸς ξέρει πότε ἡ καρδιά σου θὰ εἶναι χωρητική.
Ἐὰν ἀκόμη δὲν πῆρες κάτι, σημαίνει ὅτι δὲν χωράει ἡ καρδιά σου.
Ἡ καρδιά σου εἶναι στουμπωμένη, ὅπως ὅταν βάζεις πολλὰ πράγματα μαζὶ καὶ τὰ πιέζεις, γιὰ νὰ μὴ μείνει καθόλου κενὸ ἀέρος.
Οὔτε ἀέρας δὲν μπορεῖ νὰ χωρέσει στὴν καρδιά σου, καὶ θέλεις νὰ χωρέσει ὁ Θεός, τὸν ὁποῖο δὲν χωροῦν ὁλόκληροι οἱ οὐρανοί;
«Μόλις δῶ, παιδί μου, τὴν κατάλληλη στιγμή, σὲ βεβαιῶ ὅτι δὲν θὰ καθυστερήσω οὔτε ἕνα δευτερόλεπτο νὰ σοῦ πραγματώσω τοὺς πόθους σου, τὶς λαχτάρες σου, τὰ θεϊκά σου ὄνειρα. Ἀμέσως θὰ τὸ κάνω».
Ὁ ὀδοντίατρος σοῦ κάνει ἔνεση καὶ περιμένει νὰ μουδιάσεις γιὰ νὰ σὲ ἐγχειρήσει.
Ἐὰν σοῦ κάνει ἀμέσως τὴν ἐγχείρηση, θὰ πεταχτεῖς ἀπὸ τὸν πόνο καὶ μπορεῖ νὰ σπάσει καὶ τὸ δόντι σου.
Ἔτσι καὶ ὁ Θεὸς περιμένει τὴν κατάλληλη στιγμή, γιὰ νὰ ἔρθει νὰ σοῦ φωτίσει τὴν διάνοια, νὰ σοῦ χαρίσει ὅλο τὸν Παράδεισο.
Αὐτὸ ποὺ νοσταλγοῦσες ἕνα, δύο, τρία, πέντε, εἴκοσι, πενῆντα χρόνια, θὰ τὸ πάρεις σὲ μιὰ στιγμή.
Ἡ μετάνοια δὲν πάει ποτὲ χαμένη, καὶ δὲν χάνεις τίποτε ὅταν τὴν ἀσκεῖς.
Γέροντας Αἰμιλιανὸς ὁ Σιμωνοπετρίτης
Από: “Κούρο Αλέξανδρο”