Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Posts tagged 'ΕΛΠΙΔΑ'

Tag Archives: ΕΛΠΙΔΑ

Όσο θα υπάρχει το σήμερα, ας μην απελπιζόμαστε!

Όσο θα υπάρχει το σήμερα, ας μην απελπιζόμαστε!

«Είναι προδοσία της σωτηρίας μας αυτά τα δύο, δηλαδή και το να έχουμε θάρρος όταν είμαστε ενάρετοι, και το να απελπιζόμαστε όταν είμαστε πεσμένοι στην κακία»…
Όσο θα υπάρχει το σήμερα, μην απελπίζεσαι έχει ο Θεός! «Μήπως εκείνος που πέφτει δεν σηκώνεται, ή εκείνος που παίρνει στραβό δρόμο δεν επιστρέφει;» (Ιερ. 8, 4). Γι’ αυτό και ο Δαυίδ παρακαλεί αυτούς ακριβώς, λέγοντας: «Σήμερα, εάν ακούσετε τη φωνή Αυτού, μη σκληρύνετε τις καρδιές σας όπως τότε που Τον παραπίκραναν οι πατέρες σας» (Ψαλμ. 94, 8)… (περισσότερα…)

«Τη ελπίδι χαίροντες, τη θλίψει υπομένοντες, τη προσευχή προσκαρτερούντες…» (Ρωμαίους 12,12)

ΜΗΝ ΤΟ ΒΑΖΕΙΣ ΚΑΤΩ…

ΑΝ ΚΑΠΟΤΕ…

ΙΕΡΟΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΟΝΑΕΙ, ΖΕΙ ΚΑΙ ΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ!»

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΠΟΝΑΕΙ, ΖΕΙ ΚΑΙ ΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ!»

-Του π. Χαραλάμπους Παπαδόπουλου (Λίβυου)

Εάν νομίζεις ότι υπάρχει έστω ένα δάκρυ σου, που ο Χριστός δεν θα το λάβει υπόψιν του ή το αφήνει να πέσει στην γη δίχως νόημα, είσαι γελασμένος. Κάθε δάκρυ, πόνος και στεναγμός ανθρώπινος είναι και ένα καρφί στο σώμα του Χριστού, που τον πονάει και ζητάει την Ανάσταση Του. (περισσότερα…)

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΧΑΝΕΙΣ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΣΟΥ…

ΠΑΝΤΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΑ ΑΝΟΙΓΜΑ…

ΕΛΠΙΖΩ

Ο ΘΕΟΣ ΜΟΥ ΛΕΕΙ…

ΑΓΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΚΑΥΣΟΚΑΛΥΒΙΤΗΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΔΕΝ ΚΡΑΤΑΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ…

«Να ‘ναι ευλογημένο!»

«Να ‘ναι ευλογημένο!»

Σε μία βόλτα στο γειτονικό αλσος, έμεινε το βλέμμα μου σε ένα δέντρο φορτωμένο από το χιόνι. Το κοίταζα για λίγα λεπτά.
Άνοιξα κουβέντα μαζί του.
– Κουράγιο δεντράκι, του είπα, σε καταλαβαίνω γιατί μοιάζεις με την ψυχή μου. (περισσότερα…)

Ο ΜΠΑΡΜΠΑΜΗΤΣΟΣ ΚΑΙ Ο «ΑΓΝΩΣΤΟΣ» ΚΟΥΒΑΛΗΤΗΣ

Ο ΜΠΑΡΜΠΑΜΗΤΣΟΣ ΚΑΙ Ο «ΑΓΝΩΣΤΟΣ» ΚΟΥΒΑΛΗΤΗΣ

-Μια αληθινή ιστορία γεμάτη πίστη!!!…..
Ο χειμώνας βαρύς. Το χιόνι πολύ, και το κρύο τσουχτερό. Τα περισσότερα σπίτια ήσαν παγωμένα από την έλλειψη φωτιάς – και αυτό το έζησα παιδί.
Στο σπίτι για το οποίο μιλάμε είχε πέσει μεγάλη αρρώστια. Αφενός μεν από δυσεντερία, αφετέρου δε από ελονοσία.
Μικροί και μεγάλοι στρωματσάδα, οι μόνοι όρθιοι που είχαν μείνει ήταν ο παππούς και η γιαγιά.
Ένα πρωί λέγει ο παππούς: (περισσότερα…)

Η ΛΕΥΚΟΝΤΥΜΕΝΗ ΤΟΛΜΗ!

Η ΛΕΥΚΟΝΤΥΜΕΝΗ ΤΟΛΜΗ!

-Του Γεωργίου Σουρέλη.
Πρόκειται γιὰ τὴ Μυγδαλιά! αὐτὴ ποὺ τολμάει, ὅταν ὅλα λουφάζουν.
Τὴν παρακολουθῶ ὁλάνθιστη μέσ’ στὸ καταχείμωνο, τὴν κυρὰ τῆς τόλμης.Ὑψώνει τὴ λευκή της παντιέρα ὁλομόναχη μέσα στὴ χειμωνιάτικη κατοχή.
Ἁπλώνει τὰ πανιὰ τῆς ἐλπίδας κόντρα στὸν δισταγμὸ τῶν πολλῶν.
Πετάει τὴ φωτοβολίδα τῆς Ἄνοιξης μέσα στὴν καταχνιά. (περισσότερα…)