Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Πνευματικά Κείμενα » Πνευματικής Κατάρτισης και Αυτοσυνειδισίας

Category Archives: Πνευματικής Κατάρτισης και Αυτοσυνειδισίας

ΘΕΕ ΜΟΥ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΕ ΟΤΑΝ ΚΛΑΙΓΟΜΑΙ!

ΘΕΕ ΜΟΥ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΕ ΟΤΑΝ ΚΛΑΙΓΟΜΑΙ!

Σήμερα σε ένα λεωφορείο, είδα μία όμορφη κοπέλα με χρυσαφένια μαλλιά. Τη ζήλεψα…Φαινόταν τόσο χαρούμενη…Καί ευχήθηκα να ήμουν και εγώ τόσο όμορφος. Όταν σηκώθηκε να κατέβει, την είδα να περπατάει κουτσαίνοντας στο διάδρομο, είχε ένα πόδι και περπατούσε με δεκανίκι. Αλλά καθώς περπατούσε…τι χαμόγελο!
Θεέ μου συγχώρεσε με όταν κλαίγομαι, εγώ έχω δύο πόδια. Ο κόσμος είναι δικός μου! (περισσότερα…)

«ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΤΗ…»

«ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΤΟΝ ΕΓΩΙΣΤΗ…»

-Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Μην προσπαθείς να πείσεις τον εγωιστή τον άνθρωπο.
Είναι σαν να μιλάς σε τοίχο. Σε ντουβάρι.
Να προσπαθείς, μια, δυο φορές, και μετά να τον αφήνεις.
Να τον αφήνεις στη σκληρότητά. Στην ξεροκεφαλιά του. (περισσότερα…)

ΟΤΑΝ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΠΑΥΛΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΕ ΑΙΡΕΣΗ!

ΟΤΑΝ Ο ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΠΑΥΛΟΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΕ ΑΙΡΕΣΗ!

-ΕΝΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ!
Κάποτε ο Μητροπολίτης Σιατίστης Παύλος συναντήθηκε με έναν διάσημο τραγουδιστή ο οποίος ήταν μάρτυρας του Ιεχωβά.
– Ποιό είναι το θέμα που θέλετε να μιλήσουμε, κύριε τάδε;
– Μα φυσικά για την Αγία Γραφή, απάντησε ο τραγουδιστής
– Και που τη βρήκατε εσείς την Αγία Γραφή για να συζητήσουμε γι’ αυτήν;
– Τι εννοείτε πάτερ; (περισσότερα…)

Τελικά, αλλάζει ο άνθρωπος;

Τελικά, αλλάζει ο άνθρωπος;

«Δεν αλλάζει ο άνθρωπος…
Αυτό που είναι, είναι…
Άδικος κόπος το να προσπαθεί κανείς.
Δεν αλλάζει ο άνθρωπος…
Ας το πάρουμε απόφαση,
για να μην παιδεύουμε ούτε τους άλλους,
ούτε τους ίδιους μας τους εαυτούς. (περισσότερα…)

«Στον κόσμο τρεφόσουν από τα αυτιά σου…του είπε ο Αββάς!..»

«Στον κόσμο τρεφόσουν από τα αυτιά σου…του είπε ο Αββάς!..»

Σε μια κωμόπολη ζούσε κάποιος πού τόσο πολύ νήστευε, ώστε όλοι να τον διαφημίζουν σαν μεγάλο νηστευτή. Η φήμη του έφθασε και στον αββά Ζήνωνα. Τότε ο αββάς τον κάλεσε κοντά του. Εκείνος ήρθε. Χαιρετήθηκαν και κάθησαν. Ο αββάς άρχισε το εργόχειρό του και ηώρα περνούσε σε απόλυτη σιωπή. Ο νηστευτής, μη μπορώντας να μιλήσει, άρχισε να στενοχωριέται καιν’αδημονεί. Στο τέλος δεν άντεξε και είπε: (περισσότερα…)

ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΡΕΤΗ!

ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ: Η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΑΡΕΤΗ!

Στήν ἐρώτηση ποιά εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀρετή, μπορεῖ κανείς νά δεχτεῖ πολλές ἀπαντήσεις: εἶναι ἡ ἀγάπη, εἶναι ἡ διάκριση, εἶναι ἡ ὑπομονή.
Τελικῶς ὅμως ἡ μεγαλύτερη ἐξ ὅλων τῶν ἀρετῶν φαίνεται νά εἶναι ἡ ταπείνωση, γιατί αὐτή εἶναι ἐκείνη πού κρίνει τήν ποιότητα καί γνησιότητα κάθε ἄλλη ἀρετῆς. (περισσότερα…)

Η παρεξηγημένη αγιότητα…

Η παρεξηγημένη αγιότητα…

«Η Θέωση των Αγίων ως εικονισμός της βασιλείας»
*αποσπάσματα από το κείμενο
Η λέξη «άγιος» ή «αγιότητα» παραπέμπει σε κάτι εντελώς άσχετο και ξένο προς την εποχή μας, προς τον πολιτισμό και τις αναζητήσεις του συγχρόνου ανθρώπου. Ποιος από τους γονείς της εποχής μας φιλοδοξεί να κάνει τα παιδιά του «άγιους»; Ποιο από τα σχολεία μας και τα εκπαιδευτικά μας προγράμματα καλλιεργούν την αγιότητα ή την προβάλουν ως όραμα και πρότυπο; (περισσότερα…)

Να αγωνίζεσαι…

Να αγωνίζεσαι…

Να αγωνίζεσαι τον ωραίο αγώνα της Πίστεως. Έτσι θα κατακτήσεις την Αιώνια Ζωή, στην οποία κ σε κάλεσε ο ΘΕΟΣ κ για την οποία ομολόγησες την καλή ομολογία μπροστά σε πολλούς μάρτυρες. Σου παραγγέλλω ενώπιον του ΘΕΟΥ, που δίνει ζωή στα πάντα, κ ενώπιον του ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, (περισσότερα…)

«Κοιτάξτε παιδιά μου τι σημείο μας έκανε ο Θεός». (Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς)

«Κοιτάξτε παιδιά μου τι σημείο μας έκανε ο Θεός». (Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς)

Κάποια μέρα που ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς βρισκόταν σ᾿ ένα από τα αγαπημένα του ξωκκλήσια για να λειτουργήσει, παρατήρησε πως δεν υπήρχε κανένα πρόσφορο.
Δεν ταράχτηκε.
Προτίμησε να περιμένει ότι σύντομα κάποιο πρόσφορο θα βρισκόταν.
Άλλωστε τόσα χρόνια, όσες φορές είχε συμβεί να μην έχει πρόσφορο, πάντα την κατάλληλη στιγμή κάποιος θα έφερνε. Εκείνη τη μέρα όμως τα πράγματα δυσκόλευαν. (περισσότερα…)

«Να ‘ναι ευλογημένο!»

«Να ‘ναι ευλογημένο!»

Σε μία βόλτα στο γειτονικό αλσος, έμεινε το βλέμμα μου σε ένα δέντρο φορτωμένο από το χιόνι. Το κοίταζα για λίγα λεπτά.
Άνοιξα κουβέντα μαζί του.
– Κουράγιο δεντράκι, του είπα, σε καταλαβαίνω γιατί μοιάζεις με την ψυχή μου. (περισσότερα…)