Ι. Ν. «ΜΕΓΑΛΗΣ» ΠΑΝΑΓΙΑΣ – ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΘΗΒΩΝ

Αρχική » Πνευματικά Κείμενα » Πνευματικής Κατάρτισης και Αυτοσυνειδισίας

Category Archives: Πνευματικής Κατάρτισης και Αυτοσυνειδισίας

Και στην Κεφαλλονιά ο Θεός έβαλε αυτό το ρόδο, που λέγεται Άγιος Γεράσιμος, που ευωδιάζει αιωνιότητα, που ευωδιάζει Χριστό.

Και στην Κεφαλλονιά ο Θεός έβαλε αυτό το ρόδο, που λέγεται Άγιος Γεράσιμος, που ευωδιάζει αιωνιότητα, που ευωδιάζει Χριστό… (Μακαριστός Μητροπολίτης Κεφαλληνίας Γεράσιμος Φωκάς)

…Υπάρχει εκεί στη Βουλγαρία μια κοιλάδα που λέγεται “Κοιλάδα των Ρόδων”. Όπως εμείς εδώ έχουμε τα λιοστάσια και τους αμπελώνες, εκεί έχουν πολλούς ροδώνες. Και το βράδυ που γυρίζουν στα σπίτια τους οι ροδοσυλλέκτες, τα ρούχα τους ευωδιάζουν από το άρωμα των ρόδων που συλλέγουνε. (περισσότερα…)

Θεός στη ζωή μου – Νικολάου, Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.

Θεός στη ζωή μου – Νικολάου, Μητροπολίτου Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.

Η ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Συνάντηση με μια παρέα πέντε νέων παιδιών στον χώρο του γραφείου μου. Βιβλιοθήκες δεξιά και αριστερά, τηλέφωνα, κεράσματα κ.λπ., χώρος ενός διοικητικού προϊσταμένου. Αυτό είναι ένα γραφείο. Ήταν λάθος επιλογή! Οι καλές και πηγαίες συζητήσεις θέλουν πιο ουδέτερους χώρους, πιο φιλικούς, πιο αυθεντικούς , όχι στημένους, πιο χαλαρές συνθήκες. Πρέπει και το περιβάλλον να μιλάει. (περισσότερα…)

ΕΥΧΕΛΑΙΟ: «Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ»

ΕΥΧΕΛΑΙΟ: «Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ»

+ΠΕΜΠΤΗ 21/10/2021
-ΩΡΑ 5.30 μ.μ. ΤΟ ΙΕΡΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΕΥΧΕΛΑΙΟΥ.
-ΩΡΑ 6.30 μ.μ. -ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ «ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ» ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ-ΟΡΘΡΟΣ ΜΕΓ. ΤΕΤΑΡΤΗΣ
-[ΕΠΙΤΡΕΠΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ 50 ΠΙΣΤΩΝ ΜΕ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ]
Το Ευχέλαιο ή Άγιο Έλαιο είναι το τελευταίο μυστήριο και είναι και αυτό θεοσύστατο, για το οποίο υπάρχει στην Αγία Γραφή σαφής παραγγελία του Αγίου αποστόλου Ιακώβου του Αδελφοθέου να γίνεται.
Υπάρχουν και στην Ιερή Παράδοση μαρτυρίες, ότι ανέκαθεν γινόταν ως μυστήριο της Εκκλησίας.
Η παραγγελία και σύσταση του Αδελφοθέου είναι αυτή: “ἀσθενεῖ τις ἐν ὑμῖν; προσκαλεσάσθω τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας, καὶ προσευξάσθωσαν ἐπ’ αὐτὸν ἀλείψαντες αὐτὸν ἐλαίῳ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ Κυρίου· καὶ ἡ εὐχὴ τῆς πίστεως σώσει τὸν κάμνοντα (τον άρρωστο δηλαδή), καὶ ἐγερεῖ αὐτὸν ὁ Κύριος· κἂν ἁμαρτίας ᾖ πεποιηκώς, ἀφεθήσεται αὐτῷ.” (Ιακ. ε’ 14-15).

(περισσότερα…)

Το σπίτι της γιαγιάς μας ήταν και θα είναι πάντα ο Παράδεισός μας

Το σπίτι της γιαγιάς μας ήταν και θα είναι πάντα ο Παράδεισός μας

Ένα απ΄τα πράγματα που πιθανώς έχουν μείνει αναλλοίωτα από τότε που ήσουν παιδί μέχρι σήμερα είναι το σπίτι της γιαγιάς και του παππού. Το σπίτι που γνωρίζεις όσο κανένα άλλο. Το μοναδικό σου βασίλειο, εκεί πιθανότατα έκανες τα πρώτα σου βήματα, έβγαλες το πρώτο σου δόντι κι έριξες την πρώτη σου ρουκέτα γάλακτος στο κατάλευκο σεμέν της γιαγιάς σου.
Στο σπίτι της κύριας Μαρίας στη νήσο Ψέριμο, ένα υπέροχο δείγμα αυθεντικού χωριάτικου δωδεκανησιακού σπιτιού! (περισσότερα…)

Ἐγὼ δὲν φεύγω ἀπὸ ᾿δῶ, Χριστέ μου, ἂν δὲν μοῦ φέρεις νὰ ταΐσω τὰ παιδιά μου, ποὺ δὲν εἶναι δικά μου· δικά Σου εἶναι.

Ἐγὼ δὲν φεύγω ἀπὸ ᾿δῶ, Χριστέ μου, ἂν δὲν μοῦ φέρεις νὰ ταΐσω τὰ παιδιά μου, ποὺ δὲν εἶναι δικά μου· δικά Σου εἶναι.

–Ποὺ λές, Μιχάλη τὸν λέγανε. Τὸν ἤξερα ἐγὼ προσωπικά. Στὴ Μυτιλήνη ζοῦ­σε, σ’ ἕνα κεφαλοχώρι. Ἄνθρωπος τί­­μιος, ἐργάτης, μὲ φόβο Θεοῦ πάνω του. Οἰκοδόμος ἦταν. Μεροδούλι – μεροφάι. Ὅλη τὴ μέρα στὴ δουλειά, καὶ τὸ βρά­δυ στὸ σπίτι, στὴν οἰκογένειά του. Εἶ­χε γυναίκα καὶ ὀχτὼ παιδιά. Οὔτε ἕνα, οὔτε δύο. Ὀχτὼ τοῦ Θεοῦ τὰ εἶχε. Ἡ γυναίκα του δὲν ἐργαζόταν. Καὶ νά ’θελε, ποῦ νὰ εὐκαιρήσει μὲ ὀχτὼ παιδιά; Ἕνα ἡμερομίσθιο, καὶ μ’ αὐτό, μὲ τὴ βοήθεια τοῦ Θεοῦ, τά ’βγαζαν πέρα. Δὲν τοὺς ἄφηνε ὁ Θεός. (περισσότερα…)

Αφού σε συγχώρησε η μάνα μου, πως να μην σε συγχωρήσω εγώ;

Αφού σε συγχώρησε η μάνα μου, πως να μην σε συγχωρήσω εγώ;

Είχε η κυρά Σοφία ένα γιο, τον Μανωλιό.
Χήρα, πολύ ευλαβής.
Τον πάντρεψε με μια καλή κοπέλα και έκαναν ένα μωρό.
Ήρθε η ώρα έφυγε στα καράβια ο Μανωλιός. Ναυτικός.
Στο νησί μείνανε οι δυο οι γυναίκες, μόνες με το μωρό.
Στο χωριό είχε καλό όνομα η κυρά Σοφία.
Πλύστρα.
Δύσκολα χρόνια.
Αξιοπρεπής. (περισσότερα…)

Το κεράκι είναι μια κεραία που μας φέρνει σε επαφή με τον Θεό

Το κεράκι είναι μια κεραία που μας φέρνει σε επαφή με τον Θεό…

-Γέροντα, όταν ανάβουμε ένα κεράκι, να λέμε ότι είναι γι’ αυτόν τον σκοπό;
-Το ανάβεις, πού το στέλνεις; Δεν το στέλνεις κάπου;
Με το κεράκι ζητούμε κάτι από τον Θεό.
Όταν το ανάβης και λες: «γι’ αυτούς που πάσχουν σωματικά και ψυχικά και γι’ αυτούς που έχουν την πιο μεγάλη ανάγκη»,
μέσα σ’ αυτούς είναι και ζώντες και οι κεκοιμημένοι. (περισσότερα…)

Έπρεπε να γίνω εσύ όσο έκανες χημειοθεραπείες για να καταλάβω πραγματικά πόσα μας δίνεις

Έπρεπε να γίνω εσύ όσο έκανες χημειοθεραπείες για να καταλάβω πραγματικά πόσα μας δίνεις

Εμείς οι μαμάδες δυσκολευόμαστε καθημερινά να ανταποκριθούμε σ’ όλες μας τις υποχρεώσεις. Παρόλα αυτά, τα καταφέρνουμε με κάποιον τρόπο και φροντίζουμε το σπίτι, τον άνδρα και τα παιδιά μας όσο καλύτερα μπορούμε. Και θέλουμε να πιστεύουμε ότι αυτή η στάση μας δεν θεωρείται δεδομένη και ότι εκτιμάται. Δυστυχώς, τις περισσότερες φορές κάνουμε λάθος. (περισσότερα…)

Μία ημέρα στην γή, χίλια χρόνια στον ουρανό!

Μία ημέρα στην γή, χίλια χρόνια στον ουρανό!

Γέροντας Κλεόπας
Ένας καλόγερος κάποτε με αγία ζωή διάβασε στην Αγία Γραφή το «χίλια έτη…».
Είχε μεγάλη ευλάβεια στην Παναγία και με απλότητα της είπε: «Παναγία μου, πες στο Χριστό να μου εξηγήσει πώς είναι τόσο όμορφα στον Παράδεισο, ώστε τα χίλια χρόνια να φαίνονται ότι είναι μία μέρα».
Ήταν εκκλησιαστικός στο διακόνημα και ηλικιωμένος. Το βράδυ, όταν έφευγαν οι άλλοι μοναχοί, αυτός έμενε στο ναό, προσευχόταν κι έλεγε: «Παναγία μου, πες μου πώς γίνεται αυτό». (περισσότερα…)

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑΜΕ

Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΠΟΥ ΞΕΧΑΣΑΜΕ

-π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
«Όταν η συνείδησή μας μάς υπαγορεύει να κάνουμε αυτό και αδιαφορούμε, και πάλι μας λέει να κάνουμε εκείνο και δεν το κάνουμε, αλλά σταθερά και αδιάκοπα την καταπατούμε, έτσι τη θάβουμε και δεν μπορεί πια να φωνάξει δυνατά μέσα μας από το βάρος που τη σκεπάζει» (Αββάς Δωρόθεος).
Στους καιρούς μας η συνείδηση έχει κρυφτεί από το προσκήνιο της αγωγής, της παιδείας, της στόχευσής μας να είμαστε συν-άνθρωποι. Ο νόμος έχει μετατραπεί σε κοινωνική υποχρέωση, «πρέπει» να τον τηρήσουμε για να μη γίνει η κοινωνία ζούγκλα, αλλά και για να υπάρχουν όρια. (περισσότερα…)

«Αν το παλέψεις, όπου και να πας θα ναι παράδεισος»

«Αν το παλέψεις, όπου και να πας θα ναι παράδεισος»

Ιστορία από το Άγιον Όρος‏
Φωνές, φασαρία, θυμός, νεύρα κι όλα μαζί.
Χειμώνας βαρύς. Σαρακοστή στον Άθω. Ο Θανασός είχε ξεμείνει στο κελλί του γερο Κοσμά αφού το χιόνι είχε αποκλείσει τα μονοπάτια. Κλειστός ο δρόμος για τα μοναστήρια και η θάλασσα κάτω δεν ησύχαζε. Τα μοναστήρια άλλωστε ήτανε και μακριά και δεν είχε τρόπο να φύγει.
– Μη χολοσκάς. Θα μείνεις στο κελλί, του είπε ο γέροντας Κοσμάς όλο αρχοντιά. Κουκιά έχουμε, ξύλα για το τζάκι έχουμε, νά ‘ναι καλά ο γερο Τιμόθεος που μας οικονόμησε νωρίς κούτσουρα. Και είναι ελιά που καίει όμορφα. (περισσότερα…)

«Οι νόμοι χρειάζονται εκεί που δεν υπάρχει αγάπη…»

«Οι νόμοι χρειάζονται εκεί που δεν υπάρχει αγάπη…»

Βρέθηκα στη Θεσσαλονίκη, και είπα να εκκλησιαστώ στον Ι. Ναό των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου.
Ήταν οκτώ και κάτι πρωινή, και στο Ναό ήμασταν περίπου τριάντα φανατικοί όπως θα έλεγε η κόρη ενός φίλου μου.
Στάθηκα σε μια γωνιά και προσπαθούσα να συγκεντρωθώ στα λόγια των ψαλμωδιών.
Πέρασε έτσι αρκετή ώρα. Ξαφνικά, ο χώρος γέμισε από κραυγές.
Γύρισα και είδα πάνω από εκατό αγγέλους, να έχουν κατακλύσει την εκκλησία μαζί με τους συνοδούς τους. (περισσότερα…)

«Προσευχή του Ιησού» Φλογερό ξίφος ενάντια των δαιμόνων

«Προσευχή του Ιησού» Φλογερό ξίφος ενάντια των δαιμόνων

Η Γερόντισσα [η οσία Αναστασία του Παντάν], που ήταν εργάτρια της νοεράς προσευχής του Ιησού [το «Κύριε Ιησού Χριστού ελέησόν με»], έμαθε τη θεία αυτή εργασία και στις συνασκήτριές της.
Η μοναχή Ευδοκία όμως δεν μπορούσε να συνηθίσει στη θεία αυτή ενασχόληση, ούτε και μπορούσε να πειστεί για τη δύναμη της προσευχής αυτής. Και ξαφνικά είδε ένα όνειρο. (περισσότερα…)

Με την υπομονή και την μακροθυμία να καις τον διάβολο

Με την υπομονή και την μακροθυμία να καις τον διάβολο

«Προσπέρασε κι εσύ τα δίκαια σου και τα θελήματά σου για χάρη της τόσης αγάπης μου για σένα. Και ένωσε την καλή συζυγία: υπομονή και μακροθυμία.
Δεν ωφελεί λοιπόν, αν στεναχωριέσαι, αν λες λόγια. Πρέπει να κλείνεις το στόμα. Κανείς να μην σε καταλαβαίνει. Και να βγαίνει καπνός από τα μάτια και όχι από τη μύτη. Όχι να ξεφυσάς, δήθεν να ξεθυμάνεις, αλλά να γαληνεύεις.
Και με την υπομονή και την μακροθυμία να καις τον διάβολο.»
– Έκφρασις Μοναχικής Εμπειρίας, ‘Αγιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής και Σπηλαιώτης (1897-1959)

TI EINAI O XΡΙΣΤΟΣ;

TI EINAI O XΡΙΣΤΟΣ;

Του μακαριστού Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης Παύλου.
Ο Χριστός είναι η χαρά, το φως το αληθινό, η ευτυχία! Ο Χριστός είναι η ελπίδα μας! Η σχέση με τον Χριστό είναι αγάπη, ενθουσιασμός, λαχτάρα του βίου! Ο Χριστός είναι το παν! Είναι έρωτας αναφαίρετος. Ο έρωτας του Χριστού. Από εκεί πηγάζει η χαρά.
Χριστιανός είναι αυτός που έχει τη ζωή του Χριστού και όχι αυτός που κάνει καλά έργα μόνο, γιατί καλά έργα κάνει και κάποιος που δεν είναι χριστιανός. Και τη ζωή του Χριστού την αποκτά ο άνθρωπος με τη συμμετοχή του στη μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας και ιδιαίτερα στη θεία Λειτουργία. Πνευματική ζωή δεν σημαίνει καλή συμπεριφορά, αλλά παρουσία του Αγίου Πνεύματος στη ζωή του ανθρώπου. (περισσότερα…)